مرسدس بنز | بال پرنده ای | یونیماگ | کلاس اس | آلمان | قسمت دوم

در قسمت اول معرفی یکی از برترین خودروسازان جهان، مرسدس-بنز، تاریخچه شرکت بنز را از زمان اختراع اولین اتومبیل به موازای شرکت «دایملر موتورن گسلشافت» (DMG) بررسی کردیم چون این دو شرکت در دهه 1920 با یکدیگر ادغام شدند. قسمت پیشین قبل از پرداختن به تحولات ناشی از جنگ جهانی دوم در صنعت خودروسازی، به خصوص در شرکت مرسدس-بنز، به پایان رسید، به همین خاطر در این قسمت تاریخچه این خودروساز را از همین نقطه ادامه می دهیم.

 

جنگ جهانی دوم و آغازی نو

شرکت دایملر-بنز در طول جنگ جهانی دوم بیشتر موتور هواپیما و وانت تولید می کرد. بنز در این دوره از کارگران اجباری در کارخانه های خود بهره می گرفت. این شرکت پس از جنگ بعنوان یکی از اعضای موسس «بنیاد یادآوری، مسئولیت و آینده» (The Remembrance, Responsibility & Future Foundation) تلاش کرد تا به اشتباهات خود در طول جنگ جهانی دوم پاسخ دهد؛ هدف از برپایی این سازمان، پرداخت غرامت مالی به کارگران اجباری و افراد دیگری بود که در زمان حکومت حزب نازی بر آلمان مورد ظلم قرار گرفته بودند.

با پایان جنگ، فرایند بازسازی کارخانه هایی آغاز گشت که بر اثر بمباران نیروهای متحدین به شدت آسیب دیده بودند. آغاز تولید «مرسدس-بنز دبلیو۱۳۶» به سال 1936 برمی گردد؛ مدلی که در قالب نسخه هایی خاص از آن بعنوان ون، ماشین پلیس و آمبولانس استفاده می شد. دو وانت «اوپل بلیتز» و «مرسدس-بنز ال 4500» هم در این دهه برای اولین بار ساخته شدند. با پایان جنگ در اواخر سال 1945، بنز بخشی از تمرکز خود را روی خودروهای چندکاره گذاشت که شاخص ترین آن ها «یونیماگ» نام داشت. سپس خط مونتاژ نهایی خودروهای سواری به کارخانه زیندلفینگن منتقل شد. اولین ماشین های سواری جدید مرسدس-بنز پس از جنگ جهانی دوم، دو مدل «170 اس» و «170 دی» بودند که هر دو در سال 1949 عرضه شدند. یک سال قبل از این عرضه شاهد اصلاحات ارزی و معرفی مارک آلمان در جمهوری فدرال آلمان بودیم. این یکی از تغییرات مهمی بود که فرصت را برای رشد اقتصادی دایملر-بنز در دهه 1950 مهیا کرد. از همین سال تحقیق و توسعه مدل های جدید دوباره آغاز شد، تعداد کارآموزان کارخانه های بنز افزایش یافت و در جریان توافقی میان این شرکت و شوراهای کار، ساعات کاری 48 ساعت در طول هفته تعیین شد.

 

معجزه اقتصادی

دایملر-بنز اولین فاز بازسازی کارخانه را در سال 1950 انجام داد. کارخانه زیندلفینگن به بیش از یک و نیم برابر اندازه قبل از جنگش رسید. در عین حال، این شرکت تولیدات خود را افزایش داد و 50 هزارمین خودروی سواری پس از جنگ آن در همین سال ساخته شد. در دهه 1950 با توسعه صادرات بنز و ساخت کارخانه های تولیدی و مونتاژ آن در سرتاسر جهان مواجه بودیم. دایلمر-بنز البته در آلمان هم رشد کرد و با تصاحب 88 درصد از یکی دیگر از خودروسازان بزرگ آلمانی به نام «اتو یونیون»، ظرفیت تولید خود را افزایش داد. مرسدس-بنز به نمادی از معجزه اقتصادی جمهوری فدرال آلمان تبدیل شد. کارمندان شرکت هم از این موفقیت سود بردند: در سال های 1956 و 1959 به ترتیب هفته های کاری 5 روزه 45 ساعته و 44 ساعته برای کارکنان بنز پیاده سازی شدند.

خودروی «مرسدس-بنز 300» در سال 1951 عرضه شد تا به بزرگترین و سریعترین ماشین سواری ساخته شده در آلمان تبدیل شود. از آنجایی که صدراعظم وقت آلمان، «کنراد آدناوئر»، از این اتومبیل بعنوان خودروی رسمی خود استفاده می کرد، این ماشین با نام «مرسدس آدناوئر» هم بین مردم شناخته می شد. در این سال اولین مدل ها از «مرسدس-بنز 200» و «مرسدس-بنز 300 اس» هم به بازار عرضه شدند که مورد دوم یک ماشین لوکس اسپورت بود. پس از آن ها شاهد تولید «مرسدس-بنز پونتون» با موتورهای 4 و 6 سیلندری بودیم. این شرکت به صورت مداوم طیف خودروهای تجاری اش را هم بسط می داد و از ساخت وانت و ون به تولید اتوبوس و یونیماگی رسید که پیشتر به آن اشاره کردیم.

البته این توجه به خودروهای سواری باعث نشد که بخش خودروهای مسابقه ای کاملا فراموش شوند. بنز از سال 1952 با معرفی ماشین مسابقه ای «مرسدس-بنز 300 اس‌ال» به این بخش بازگشت. نسخه «گال‌وینگ» (Gullwing به معنی بال‌پرنده‌ای) این مدل هم پایه و اساس یک خودروی سوپر اسپورت با نامی مشابه بود که در سال 1954 به همراه «مرسدس-بنز ۱۹۰ اس‌ال رودستر» در اختیار علاقه مندان قرار گرفت؛ دلیل استفاده از نام بال‌پرنده‌ای در این خودروها این بود که درهای آن ها رو به بالا و مثل بال زدن یک پرنده باز می شدند. مدل 300 اس‌ال ابتدا بعنوان یک ماشین کوپه و از سال 1957 بعنوان یک ماشین رودستر عرضه شد تا به خودروی رویایی قرن بیستم تبدیل شود. فصول 1954 و 1955 ورزش های موتوری برای مرسدس با موفقیت های بسیاری همراه بودند: «خوان مانوئل فانخیو» با خودروی فرمول 1 «مرسدس-بنز دبلیو196» به دو قهرمانی جهان پشت سر هم رسید و «استیرلینگ ماس» در سال 1955 پیروزی های قابل توجهی را کسب کرد که خودروی «مرسدس-بنز 300 اس‌ال‌آر» در این امر نقش مهمی داشت.

ثبت اختراع «سلول ایمنی سرنشین» (passenger safety cell) با «مناطق تخریب‌پذیر» (crumple zones) در جلو و عقب در سال 1951 به دایملر-بنز اعطا شد که این آغاز راه مرسدس-بنز در نقش یک از رهبران نوآور در حوزه ایمنی خودرو بود. این طرح که اختراع یک مهندس مجارستانی به نام «بلا بارنیی» بود، برای اولین بار در سال 1959 در سدان های کلاس خودروهای لوکس مرسدس-بنز به واقعیت تبدیل شد. این قدم بزرگی در پیشرفت سیستم های ایمنی پسیو بود. البته شاید مهم ترین اختراع برای افزایش ایمنی سرنشینان در آن دوره، اضافه شدن کمربندهای ایمنی درنظر گرفته شود که از سال 1958 بعنوان تجهیزاتی ویژه به خودروها اضافه شدند.

 

توسعه بیشتر

در دهه 1960 محصولات درجه یکی در همه بخش های تولیدی بنز، از ماشین های سواری گرفته تا خودروهای تجاری سنگین، در حال ساخت بودند. با توجه به این موضوع، بنز-دایملر طیف محصولات، تولیدات جهانی و شبکه فروش خود را در این دهه بسط داد. یکی از اولین کارهای شرکت برای تحقق این امر، ساخت کارخانه خودروهای تجاری جدیدی در شهر ورت بود. بنز کارخانه ای را هم در شهر دوسلدورف از شرکت اتو یونیون اجاره کرده بود و کنترل شرکت هایی مثل «هانوماگ» را در سال 1969 برعهده گرفت؛ همکاری بنز-دایملر با اتو یونیون در سال 1965 به پایان رسید.

این برند در سال 1963 اتومبیلی را در بالاترین کلاس خود معرفی کرد که «مرسدس-بنز 600» نام داشت. این «مرسدس بزرگ» دیگر، استانداردهای جدیدی را با ظاهر خاص و سیستم های هیدرولیکی خود تعیین کرد. در همین سال «مرسدس-بنز دبلیو۱۱۳» برای اولین بار به بازار عرضه شد. مدل  های دبلیو 114 و 115 به همراه «300 اس‌ای‌ال 6.3» از سری 109 نمایندگان شایسته ای از دهه 60 مدرن رو به زوال بودند. مرسدس-بنز همچنین نسل جدیدی از ون ها را تولید کرد که بعدها با نام «دوسلدورفر» (Düsseldorfer) از آن ها یاد می شد. در این دهه باری دیگر شاهد موفقیت های مرسدس در ورزش های موتوری مثل مسابقات استقامتی و رالی بودیم که سری خودروهای 111 و 112 در این زمینه بسیار موثر بودند. موزه جدید مرسدس-بنز در محوطه کارخانه واقع در منطقه «اونترتیورکهایم» (Untertürkheim) شهر اشتوتگارت در سال 1961 افتتاح شد؛ موزه پیشین از سال 1951 بازگشایی شده بود.

 

کلاس اس

کلاس لوکس مرسدس-بنز با رونمایی از سری خودروهای 116 در سال 1972 به «کلاس اس» (S-Class) تغییر نام یافت که مخفف «کلاس ویژه» (special class) است. این سری از خودروهای مرسدس-بنز در جهان با بالاترین سطح از مهندسی خودرو هم معنی شدند. برترین مدل این کلاس، «مرسدس-بنز اس‌ای‌ال 6.9» با موتور 8 سیلندر بود. در سال 1979 شاهد ساخت یکی دیگر از اتومبیل های نمادین این برند با نام «مرسدس-بنز کلاس جی» بودیم که با نام «جی واگن» (G-Wagon) هم بین مردم شناخته می شد. این خودروی آفرود در همکاری با شرکت «اشتایر-دایملر-پوخ» ساخته شد. سری های مدل 123 با سدان های جذاب و سپس کوپه های قابل توجه بعنوان بخشی از ماشین های میان رده بنز به علاقه مندان معرفی شدند؛ اولین استیشن واگن بنز هم جزئی از این سری بود. یکی دیگر از مدل خودروهای جدیدی که در دهه 1970 دیدیم، تراکتور نوآورانه MB-trac با چهار چرخ با اندازه یکسان بود. بنز-دایملر از سال 1945 تا 1972 موفق به تولید 1 میلیون کامیون و تراکتور شد.

خودروی آزمایشی «مرسدس-بنز سی۱۱۱-2» با موتور وانکل خود عاشقان بین المللی اتومبیل را به وجد آورد. این ماشین اسپورت خیره کننده در سال 1970 عرضه شد و دنباله مرسدس-بنز سی۱۱۱ به حساب می آمد که یک سال قبلتر معرفی شده بود. سی111 هرگز به مرحله تولید انبوه نرسید، اما پایه و اساس ماشین های رکوردشکن موفقی بود که با موتورهای دیزل و 8 سیلندری در پایان این دهه تولید شدند. بعد از اختراع کمربند ایمنی، معرفی «سیستم ترمز ضد قفل» (ABS) در سال 1978 ایمنی اتومبیل را به سطح دیگری رساند. خودروهای آزمایشی ESF که مرسدس-بنز از سال 1971 بیش از 30 نسخه از آن ها را تولید کرد، علاقه مندان خودرو را با فرایند توسعه ایمنی اتومبیل بیشتر آشنا کردند.

مرسس-بنز در تولید مدل های 126 کلاس اس از سال 1979 برای اولین بار تا حدی از اتوماسیون بهره گرفت تا شرایط کاری کارکنان را راحت تر سازد. کارمندان برای اولین بار از سال 1973 توانستند تا با تخفیف سهام شرکت را بخرند. دایملر-بنز هر جایی که ممکن بود، به تدریج به کارکنان خود اجازه می داد تا از ساعات کاری شناور استفاده کنند. در سال 1975 «دویچه بانک» یک سوم از سهام دایملر-بنز را تصاحب کرد تا ساختار سازمانی این شرکت به میزان قاب توجهی تغییر کند. با پیروزی خودروی «مرسدس-بنز 300 اس‌ای‌ال 6.3 ای‌ام‌جی» در بخش کلاس و دومی آن در بخش کلی مسابقه 24 ساعته پیست اسپا-فرانکورشان در بلژیک، یکی از زیرمجموعه های بنز با نام «مرسدس-ای‌ام‌جی» (Mercedes-AMG) مورد توجه همگان قرار گرفت. این برند خودروهای با عملکرد بالا و اسپورت امروزه به صورت کامل تحت مالکیت «گروه مرسدس-بنز» است. مرسدس-بنز همچنین در رالی های دهه 1970 هم موفق بود.