رئال مادرید | باشگاه فوتبال | فوتبال | مفاخر اسپانیا | قسمت دوم

در مقاله اول از سلسله مقالات معرفی باشگاه فوتبال رئال مادرید بعنوان یکی از مفاخر کشور اسپانیا، بخشی از تاریخچه این تیم را معرفی کردیم. در این مقاله شما را با ادامه تاریخچه این باشگاه آشنا می کنیم تا از افتخارات و مشاهیر این باشگاه موردی از قلم نیفتد. البته همانطور که در ابتدای مقاله اول گفته شد، پس از معرفی تاریخچه رئال به بررسی ورزشگاه افسانه ای آن، سانتیاگو برنابئو، می پردازیم و سپس درباره امکانات بی نظیری صحبت می کنیم که این تیم در اختیار بازیکنان خود قرار می دهد.

 

تاریخچه باشگاه فوتبال رئال مادرید - سال های 1981 تا 1990

بازیکنان فوق العاده ای در سال 1983 برای تیم دوم رئال مادرید، «رئال مادرید کاستیا»، بازی می کردند که به 5 نفر از آن ها «5 کرکس» (La Quinta del Buitre) می گفتند: «امیلیو بوتراگوئنو»، «مانئول سانچز»، «رافائل مارتین باسکس»، «میشل» و «میگوئل پاردزا». این تیم به رهبری بوتراگوئنو در زمین توانست تا در آن سال قهرمان دسته دوم لالیگا شود. این جواهرهای آکادمی مادرید از چشمان دی استفانو دور نمادند و به سرعت به تیم اول باشگاه منتقل شدند تا شاهد یکی از برترین تیم های تاریخ رئال باشیم. این تیم از سال 1985 موفق شد تا 5 بار متوالی قهرمان لالیگا شود و رکورد بیشترین گل زده شد توسط یک تیم در این لیگ را با زدن 107 گل در فصل 1989-90 بشکند؛ رکوردی که تا به حال بارها شکسته شده و در حال حاضر باز هم به رئال فصل 2011-12 با 121 گل تعلق دارد.

مهاجم مکزیکی رئال در این دوره، «هوگو سانچز»، در کنار 3 مهاجم کارکشته دیگر به نام های «خوانیتو»، «خورخه والدانو» و «کارلوس سانتیانا» نقش مهمی در موفقیت های این تیم در این زمان داشت. او در 7 فصل بازی خود برای رئال، 251 گل را به ثمر رساند و در 4 فصل آقای گل لالیگا شد. در این دهه رئال اولین عنوان یوفای خود را نیز برد. این باشگاه در فینال رفت و برگشت فصل 1984-85 در لیگ اروپا مقابل تیم نسبتا ناشناخته «ویدئوتون» (Videoton) به عنوان قهرمانی رسید؛ تیمی که در مراحل قبلی «پی‌اس‌جی»، «پارتیزان بلگراد» و «منچستر یونایتد» را حذف کرده بود. این تیم در فصل بعدی هم به لطف یک کامبک باورنکردنی در مرحله یک هشتم نهایی از عنوان خود دفاع کرد؛ رئال که بازی رفت را 1-5 به «بروسیا مونشن‌گلادباخ» باخته بود، با برد 4-0 در بازی برگشت به دور بعدی صعود کرد.

 

1991 تا 2000

والدانو که مهارت های مربیگری خود را در باشگاه «تنریف» نشان داده بود، در سال 1994 به رئال مادرید بازگشت تا این بار در مقام سرمربی در این تیم بدرخشد. تیم او با خریدهای جدیدی مثل «فرناندو ردوندو»، «میکل لادروپ»، «خوزه امیلیو آماویسکا» و «سانتیاگو کانیایزارس» توانست تا فاتح لیگ شود. «رائول» که از محصولات خود آکادمی مادرید بود هم در 29 اکتبر همین سال در سن 17 سالگی اولین بازی خود را برای رئال مادرید انجام داد و درخشید. رئال والدانو در اوایل سال 1995 در یک بازی یک طرفه بارسای کرایف را در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو با نتیجه 5-0 درهم کوبید. اما نتایج ضعیف تیم در فصل 1995-96 باعث شد تا والدانو کنار گذاشته شود و یکی از برترین مربیان آن زمان، «فابیو کاپلو»، هدایت تیم را بر عهده بگیرد. این مربی ایتالیایی تیمی رویایی داشت. خرید «سیدورف»، «داور شوکر»، «پردراگ میاتوویچ» و «روبرتو کارلوس» و قرار گرفتن آن ها در کنار رائول، ردوندو و «فرناندو هیرو» یک قهرمانی لیگ دیگر را برای رئال به ارمغان آورد.

20 می 1998 یک روز تاریخی برای رئال بود. بعد از 32 سال و تحت هدایت «یوپ هاینکس» این تیم با پیروزی برابر «یوونتوس» در فینال لیگ قهرمانان اروپا باری دیگر فاتح این جام شد. این پیروزی با گل دقیقه 66 میاتوویچ حاصل گشت. در دسامبر همین سال این تیم قهرمان دومین جام بین قاره ای خود هم شد، اما این بار هدایت آن را «گاس هیدینک» بر عهده داشت. «ویسنته دل بوسکه» که تمام دوران بازی باشگاهی خود را در رئال سپری کرده بود و تنها چند سال به تیم های دیگر قرض داده شده بود‌، در سال 1999 برای سومین بار به تیم اول رئال در قامت سرمربی برگشت (او چند سالی هم سرمبری تیم دوم رئال بود). فلسلفه مربیگری او رئال را به برترین تیم قاره اروپا تبدیل کرد. او در سال 2000 هشتمین جام لیگ قهرمانان اروپا را به برنابئو آورد. در همان سال «فلورنتینو پرز» رئیس باشگاه رئال شد و یکی از بهترین بازیکنان آن زمان، «لوئیز فیگو»، را به خدمت گرفت.

 

2001 تا 2010

دل بوسکه تا سال 2003 سرمربی رئال باقی ماند. او علاوه بر جامی که پیشتر به آن اشاره شد، یک لیگ قهرمانان اروپای دیگر، یک جام بین قاره ای، دو لالیگا، یک سوپرجام اسپانیا و یک سوپرجام اروپا را هم برای این تیم کسب کرد. این دوره موفق را می توان با رئال دهه های 1950 و 1960 مقایسه کرد. ریاست پرز تغییرات زیادی را در ساختار باشگاه به همراه داشت. او با سازماندهی مجدد اقتصاد این نهاد ورزشی، رئال را به ثروتمندترین باشگاه جهان تبدیل کرد. پرز ورزشگاه سانتیاگو برنابئو را کاملا نوسازی کرد، مجموعه ورزشی جدیدی را در منطقه «والدبباس» ساخت و ورزشگاه «آلفردو دی استفانو» را افتتاح نمود. او با آوردن ستاره هایی مثل «زیدان»، «رونالدو» و «بکهام» آرزوی هواداران را هم برآورده کرد. دوره دوم ریاست پرز از سال 2006 هم با رضایت طرفداران همراه بود چون بهترین بازیکنان و مربیان جهان باری دیگر به مادرید آمدند؛ بازیکنان بزرگی مثل «کریستیانو رونالدو» و «کریم بنزما» و مربیان صاحب سبکی مثل «خوزه مورینیو» مادریدی شدند. مورینیو یک هفته بعد از قهرمانی در لیگ قهرمانان اروپا با باشگاه «اینتر میلان» و در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو به رئال پیوست.

 

2011 تا 2020

در سال های اول این دهه، تیم خوزه مورینیو 3 جام دیگر را با افتخارات رئال اضافه کرد که شاخص ترین آن ها قهرمانی در فصل 2011-12 لیگ اسپانیا با رکورد 100 امتیاز (تا آن زمان) و 121 گل بود. آن ها با شکست دادن بارسلونا قهرمان کوپا دل ری و سوپرجام اسپانیا هم شدند. «کارلو آنجلوتی» در جون 2013 عازم مادرید شد. این مربی ایتالیایی با کهکشانی ها 4 قهرمانی را بدست آورد که اولین این جام ها با پیروزی مقابل بارسلونا در کوپا دل ری حاصل شد. دهمین قهرمانی رئال در لیگ قهرمانان اروپا در سال 2014 با پیروزی 4-1 برابر «اتلتیکو مادرید» در یک بازی بیاد ماندنی در وقت اضافه بدست آمد. آنجلوتی در دومین فصل خود سوپرجام اسپانیا و جام باشگاه های جهان را هم برد تا رئال پرجام ترین سال تاریخ خود را در سال 2014 تجربه کند. «رافا بنیتز» در جون 2015 به مادرید بازگشت، اما زین الدین زیدان در ژانویه 2016 مربیگری تیم اصلی رئال را بعد از مربیگری تیم دوم آن بر عهده گرفت. رئال در اولین فصل مربیگری او باری دیگر با شکست اتلتیکو مادرید قهرمان لیگ قهرمانان اروپا شد.

فصل دوم این سرمربی فرانسوی با قهرمانی یک لیگ قهرمانان دیگر همراه بود تا رئال به اولین تیمی تبدیل شود که در دوره «Champions League» از عنوان قهرمانی خود دفاع می کند. رئال در فصل 2016-17 لالیگا قهرمان شد و با شکست منچستر یونایتد سوپرجام اروپا را هم برای سومین بار برد. دهمین قهرمانی سوپرجام اسپانیای رئال هم در این فصل بدست آمد. رئال در دسامبر 2017 یک جام باشگاه های جهان دیگر را هم برد تا این تیم با 5 قهرمانی در یک فصل فوتبالی، رکورد جدیدی را برای خود ثبت کند. رئال در فصل 2018-19 باری دیگر قهرمان لیگ قهرمانان اروپا و جام باشگاه های جهان شد که مورد اول سیزدهمین و مورد دوم هفتمین قهرمانی این تیم در آن رقابت ها بود. رئال در سال 2020 با پیروزی مقابل اتلتیکو مادرید در عربستان صعودی برای یازدهمین بار قهرمان سوپرجام اروپا شد و شاگردان زیدان در جولای همان سال 34مین لالیگای رئال را به ارمغان آوردند.

 

2021 تا 2024

پس از زیدان، آنجلوتی دوباره به رئال برگشت و هدایت این تیم را بر عهده گرفت تا رئال چهاردهمین لیگ قهرمانان اروپای خود را در سال 2022 با شکست دوباره لیورپول، این بار در پاریس، ببرد. البته در فصل 2021-22 رئال موفق شد تا 35مین لالیگا و 12مین سوپرجام اسپانیای خود را هم کسب کند. فصل 2022-23 هم با موفقیت شروع شد که در ابتدای آن رئال یک بار دیگر سوپرجام اروپا و جام باشگاه های جهان را برد؛ قهرمانی اول با شکست 2-0 «آینتراخت فرانکفورت» و قهرمانی دوم با پیروزی 5-3 برابر الهلال عربستان در «رباط» مراکش بدست آمد. همچنین کوپا دل ری این فصل از آن سفیدپوش های مادرید شد. فصل بعدی هم برای این تیم بسیار موفق بود چون آن ها لیگ قهرمانان اروپا و لالیگای دیگری را بردند؛ پانزدهمین لیگ قهرمانان اروپای رئال با شکست دورتموند در «ورزشگاه ومبلی» رقم خورد تا این تیم بدون شکست در این رقابت ها قهرمان شود. این تیم با شکست رقیب دیرینه خود، بارسلونا، سیزدهمین سوپرجام اسپانیای خود را هم در این فصل کسب کرد.

 

قسمت دوم سلسله مقالات باشگاه فوتبال رئال مادرید به پایان رسید. سایر مطالب مربوط به این باشگاه را در قسمت های قبلی و بعدی مطالعه فرمایید.