رئال مادرید | باشگاه فوتبال | فوتبال | مفاخر اسپانیا | قسمت اول

رئال مادرید یکی از بزرگترین باشگاه های ورزشی جهان است. این باشگاه در دو ورزش فوتبال و بسکتبال تاریخچه پرافتخاری دارد، اما تمرکز این سلسله مقالات باشگاه فوتبال آن می باشد. در مقالات اول ابتدا شما رو با تاریخچه این باشگاه از زمان پیدایش آن تا پایان سال 2024 آشنا می کنیم، سپس به معرفی ورزشگاه «سانتیاگو برنابئو» می پردازیم و در پایان درباره امکانات متعددی صحبت می کنیم که این باشگاه در اختیار بازیکنان خود قرار می دهد.

 

تاریخچه باشگاه فوتبال رئال مادرید - سال های 1902 تا 1910

ورزش جدیدی از انگلیس به نام فوتبال مردم اسپانیا را به وجد آورده بود. فوتبال خیلی سریع در اسپانیا رشد کرد و در اواخر قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم اولین باشگاه های فوتبال تاسیس شدند. یکی از آن ها «باشگاه فوتبال مادرید» (Madrid Football Club) بود که امروزه آن را به نام «رئال مادرید» (Real Madrid) می شناسیم. «خولیان پالاسیوس» اولین رئیس رئال بود، اما این «خوان پادروس» بود که به صورت رسمی این باشگاه را در 6 مارچ 1902 تاسیس کرد.

خولیان پالاسیوس در سال 1900 یک جلسه عمومی را برگزار کرد تا بازیکنان اولین تیم مادرید انتخاب شوند، اما برادران پادروس کمی بعد کنترل باشگاه را بر عهده گرفتند. به دلیل علاقه فراوان مردم به این رشته، مادرید تورنمنتی به نام «کاپ اسپانیا» (Copa de España) را برای بزرگداشت «پادشاه آلفونسوی سیزدهم» به شهردار این شهر پیشنهاد داد؛ مسابقاتی که امروزه آن را به نام «کوپا دل ری» (Copa del Rey) می شناسیم. رئال مادرید برنده 4 دوره از 6 دوره اولیه این مسابقات شد.

 

1911 تا 1920

این دوره با دشواری و بلاتکلیفی برای فوتبال اسپانیا همراه بود. به نظر می آمد که تاسیس یک فدراسیون راه حل ساده ای برای این بحران باشد، اما این طور نشد. هر باشگاه به دنبال منافع خود بود و با اینکه بعضی از آن ها حامی فدراسیون بودند، باشگاه هایی دیگر یک سازمان موازی به نام «اتحادیه باشگاه ها» (Unión de Clubes) را تشکیل دادند. این موضوع باعث ناامیدی و دلسردی مادرید شد و هیئت مدیره آن حتی مجبور شدند تا جلوی استعفای رئیس وقت آن، «آدولفو ملندز»، را بگیرند. البته طرفداران همچنان برای حمایت از باشگاه های خود به ورزشگاه می آمدند. مادرید برای تبدیل شدن به یک باشگاه حرفه ای، «کمپ اودانل» (Campo de O'Donnell) را بعنوان ورزشگاه خود انتخاب کرد. با تماشاگران بیشتر، پول بیشتری نصیب این باشگاه شد تا بازیکنان بهتری را بخرد. ظرفیت این ورزشگاه 5 هزار نفر بود.

مادرید در فصل 1915-1916 جام حذفی اسپانیا عملکرد درخشانی داشت. این تیم بعد از پیروزی در یک مسابقه شگفت انگیز برابر «اسپانیول» به فینال رسید و سپس در یک رقابت نزدیک، جام را به «اتلتیک بیلبائو» واگذار کرد. این نتیجه باعث شد تا تمام هیئت مدیره مادرید استعفا دهند و «پدرو پاراگس» بعنوان رئیس بعدی این باشگاه انتخاب شود. این تغییر رهبری نتیجه مثبتی داشت و در فصل بعدی این مسابقات، مادرید باری دیگر قهرمان شد. پادشاه اسپانیا در سال 1920 لقب «رئال» (سلطنتی) را به این باشگاه عطا کرد.

 

1921 تا 1930

در اوایل دهه 1920 رئال مادرید به نقش پیشروی خود در فوتبال اسپانیا برگشت و با انجام سفرهای خارجی، به یک باشگاه بین المللی تبدیل شد. در مسابقات فوتبال المپیک 1920 اسپانیا مدال نقره را کسب کرده بود و این امر به محبوبیت بازیکنان این کشور، از جمله رئالی ها، کمک بسیاری کرد. رئال در این دوره در وضعیت خوبی قرار داشت. «لیگ قهرمانی» (Campeonato de Liga) یا همان لالیگای امروزی در چنین موقعیت مناسبی در سال 1928 در سه سطح به وجود آمد. 6 قهرمان اسپانیا، 3 نایب قهرمان و برنده تورنمنت سطح دوم این مجموعه لیگ ها در سطح اول به رقابت می پرداختند. البته در این دوره رئال دوبار دیگر هم ورزشگاه خود را تغییر داد: بار اول به «Velódromo de Ciudad Lineal» و بار دوم به «ورزشگاه چامارتین» (Estadio Chamartín). ورزشگاه چامارتین که در همان زمان ساخته شده بود، میزبان اولین بازی لیگ قهرمانی اسپانیا هم بود.

 

1931 تا 1940

رئال مادرید در این زمان پذیرفته بود که موفقیتی که به دنبال آن است، تنها با بهترین بازیکنان میسر می باشد و به همین خاطر فوتبالیست هایی مثل «ریکاردو زامورا»، «سیریاکو اراستی» و «خاسینتو کوینکوکس» را به خدمت گرفت. به دنبال این خریدها، جام های قهرمانی هم به سرعت نصیب رئال مادرید شدند و این باشگاه موفق شد تا ظرف 4 سال، 4 قهرمانی را بدست آورد؛ دو قهرمانی در لیگ و دو قهرمانی در جام حذفی. در فصل 1931-1932 رئال بدون شکست قهرمان شد تا سلطه این باشگاه بر اسپانیا آغاز شود. تنها یک ماه بعد از قهرمانی آن در جام حذفی 1936، اسپانیا گرفتار جنگ داخلی شد. خیلی از بازیکنان به دنبال این موضوع فوتبال را کنار گذاشتند و یا اسپانیا را ترک کردند. تا پایان این جنگ، فعالیت باشگاه از سر گرفته نشد.

 

1941 تا 1950

داستان های موفق آتی رئال و همچنین رقابت آن با «بارسلونا» (Barcelona) در این دوره شکل گرفتند. پس از جنگ داخلی و با بازسازی ورزشگاه چامارتین، رئال فوتبالیست هایی مثل «پرودن»، «کرونا» و «خوزه بانیون» را خریداری کرد تا تیم خوبی را دوباره داشته باشد. در نیمه نهایی جام حذفی 1943، رئال و بارسلونا به مصاف یکدیگر رفتند که تیم مادریدی بازی رفت را در خانه حریف 3 بر 0 باخت. اما سفیدپوش ها در بازی برگشت با پیروزی قاطع 11 بر 1، به فینال صعود کردند. «سانتیاگو برنابئو» در 15 دسامبر 1943 رئیس باشگاه شد. دوره ریاست برنابئو با موفقیت همراه بود و او می خواست تا تیم های فوتبال اسپانیا را با یکدیگر آشتی دهد. رئال در 9 جون 1946 در فینال جام حذفی با والنسیا بازی کرد تا با پیروزی 3 بر 1، بعد از 10 سال دوباره قهرمانی این جام را بدست آورد. شهردار مادرید «مدال ورزشی شهر» (Sports Medal of the City) را به «خوان آنتونیو ایپینیا» اهدا کرد تا 237 بازی رسمی او را گرامی بدارد. همه بازیکنان یک کیف دستی چرمی و هزار پزوتا اسپانیا (معادل 6 یورو) را دریافت کردند.

 

1951 تا 1960

فوتبال در اروپا در سطح بالایی بازی می شد. در اوایل دهه 1950 روزنامه نگار فرانسوی، «گابریل آنو»، به فکر برگزاری رقابتی بین قهرمانان هر لیگ اروپایی افتاد. او با کمک همکارش، «ژاک فران» (Jacques Ferran)، که به این پروژه اضافه شد، قوانین این مسابقات را تنظیم کرد و طرح خود را با «اتحادیه فوتبال اروپا یا یوفا» (Union of European Football Associations یا UEFA) درمیان گذاشت. روسای نشریه فرانسوی «اکیپ» از این طرح بسیار استقبال و این تورنمنت را سازماندهی کردند. آن ها کمیسیونی را ایجاد کردند که سانتیاگو برنابئو یکی از نایب رئیسان آن شد. این رقابت ها در سال 1956 به واقعیت تبدیل گشت و رئال مادرید در 13 جون همان سال برنده اولین دوره آن شد. البته رئال جام قهرمانی 5 دوره اول این مسابقات را کسب کرد. این موفقیت در زمین با رهبری یکی از بهترین بازیکنان فوتبال تاریخ، «آلفردو دی استفانو»، و بیرون از آن با ریاست رئیس وقت باشگاه، سانتیاگو برنابئو، به دست آمد.

رئال، دی استفانو را در بازی این تیم با تیم فوتبال «میلوناریوس» در 50مین سالگرد باشگاه کشف کرد؛ او یک سال بعد از این بازی، برای اولین بار برای رئال به میدان رفت. او با بردن دو توپ طلا در سال های 1957 و 1959، به بهترین بازیکن تاریخ سفیدپوش ها در آن زمان تبدیل شد. همه تماشاگران از جادوی فوتبال او حیرت زده می شدند. بازیکن سابق رئال، «میگل مونیوز»، در فصل 1960-1959 هدایت این تیم را بر عهده گرفت. او در اولین فصل مربیگری خود قهرمان پنجمین جام اروپای رئال شد تا اولین کسی باشد که هم بعنوان بازیکن (3 بار) و هم بعنوان مربی قهرمان این جام می شود. رئال در سال 1960 قهرمان اولین دوره «جام بین قاره ای» (Intercontinental Cup) هم شد که این موفقیت با پیروزی 5 بر 1 در بازی برگشت پس از تساوی 0-0 در بازی رفت مقابل «باشگاه فوتبال پنیارول» به دست آمد.

 

1960 تا 1970

رئال مادرید در فصل 1961-1962 هم لیگ و هم جام حذفی را برد و در مسابقات اروپا نایب قهرمان شد. قهرمانی در لیگ در زمانی قطعی شد که همچنان دو بازی از بازی های تیم باقی مانده بود و قهرمانی در جام حذفی با پیروزی 2-1 برابر «سویا» در 8 جولای 1962 حاصل شد. رئال در 11 می 1966 با پیروزی 2 بر 1 برابر «باشگاه فوتبال پارتیزان» یوگسلاوی دوباره قهرمان اروپا شد. البته این بار دیگر خبری از دی استفانو و «پوشکاک» نبود و باتجربه ترین بازیکن این تیم «فرانسیسکو خنتو» بود: تنها بازیکنی که در آن زمان 6 بار جام اروپا را برده بود. بعد از این برد 4 بازیکن رئال خود را به شکل اعضای گروه موسیقی «بیتلز» درآوردند. این تیم مادرید بخاطر بند برگردان آهنگ «She Loves You» این گروه، «ye-ye» مادرید لقب گرفت.

 

1971 تا 1980

پایان این دوره مهم تر از شروع آن بود. در فصل 1978-1979 تنها 5 تیم توانستند از رئال در ورزشگاه سانتیاگو برنابئو امتیاز بگیرند و این باشگاه توانست تا ششمین قهرمانی لیگ خود را کسب کند. البته مرگ برنابئو در 2 جون 1978 این عملکرد درخشان را تیره و تار کرده بود. باشگاه در صدد بود تا از تلاش های بی وقفه این چهره نمادین رئال قدردانی کند تا یاد او در خاطره جمعی باقی بماند. 31 آگوست 1979 اولین دوره تورنمنتی آغاز شد که نام سانتیاگو برنابئو را یدک می کشید. چهار قهرمان بزرگ بین قاره ای فوتبال در این رقابت شرکت کردند: رئال مادرید، آژاکس، بایرن مونیخ و میلان. البته تا زمانی که ورزشگاه سانتیاگو برنابئو ورزشگاه اصلی تیم فوتبال رئال مادرید است، نام این اسطوره فوتبالی جاودان باقی خواهد ماند.

 

قسمت اول سلسله مقالات باشگاه فوتبال رئال مادرید به پایان رسید. سایر مطالب مربوط به این باشگاه را در قسمت بعدی مطالعه فرمایید.