اضافه شدن گوشت به رژیم غذایی یکی از نقاط مهم در تکامل بشری است که احتمالا پیشرفت هایی مثل افزایش اندازه مغز را سرعت بخشیده است. اما دانشمندان در تعیین زمان شروع مصرف گوشت و اشخاص شروع کننده آن به مشکل برخورده اند. تحقیقات اولین شواهد مستقیمی را فراهم کرده اند که نشان می دهند «آسترالوپیتکوس»، یکی از اجداد اولیه مهم انسان با ترکیبی از ویژگی های مشابه میمون‌های انسان‌نما و انسان ها، گوشت مصرف نمی کرده و یا مصرف گوشت آن ناچیز بوده و برای تغذیه خود به یک رژیم گیاهی وابسته بوده است. این مطالعه رژیم غذایی 7 آسترالوپیتکوس از آفریقای جنوبی که بین 3.7 تا 3.3 میلیون سال پیش زندگی می کردند را بر اساس شیمی مینای دندان شان تعیین نموده.

این یافته ها نشان می دهند که مصرف گوشت بعدها توسط جمعیت های بعدی گونه های متمایز آسترالوپیتکوس ها یا گونه های دیگری از اجداد «انسان‌تبارمان» (hominins) آغاز شده. آسترالوپیتکوس ها در شرق و جنوب آفریقا از 4.2 تا 1.9 میلیون سال پیش زندگی می کردند. «انسان های خردمند» (Homo sapiens) حدود 300 هزار سال پیش پدیدار گشتند. این 7 فرد مورد مطالعه گیاهخوار بودند. این رژیم غذایی ممکن است که شامل میوه ها، برگ های درختان و گیاهان گل‌دار خاصی در محیط ساوانایی بوده باشد. آسترالوپیتکوس ها تناسب چهره ای مشابه میمون‌های انسان‌نما داشتند و مغز آن ها حدود یک سوم ما بود. آن ها همچنین بازوهای دراز با انگشت های خمیده ای داشتند که برای بالا رفتن از درختان مناسب بودند. آسترالوپیتکوس ها به صورت قائم روی دوپا راه می رفتند.

«لوسی» (Lucy) یکی از «آسترالوپیتکوس های عفاری» (Australopithecus afarensis) بود. هفت موردی که در این تحقیق مورد مطالعه قرار گرفتند، احتمالا عضو گونه نزدیک «آسترالوپیتکوس های آفریقایی» (Australopithecus africanus) بودند. شیمی غذای مصرفی یک فرد وارد بافت های او می شود؛ از جمله بخش های سختی مثل مینای دندان که شرایط فسیل شدن را فراهم می کنند. محققین 7 دندان آسیاب بزرگ فسیل شده در غارهای «استرک‌فونتین» در نزدیکی ژوهانسبورگ را تحلیل و تجزیه کردند. این ناحیه جز «گهواره بشریت» (Cradle of Humankind) آفریقای جنوبی است که به فسیل های انسان‌تباران اولیه خود معروف می باشد.

نسبت دو ایزوتوپ متفاوت عنصر نیتروژن در دندان های آسترالوپیتکوس ها به فسیل های حیوانات گیاهخواری در همان اکوسیستم مثل بزآهو نزدیک تر بود تا جانواران گوشت‌خواری مثل کفتار، پلنگ و گربه سانان شمشیردندان. اولین شواهد نشان دهنده مصرف گوشت در میان انسان‌تباران شامل استخوان های حیواناتی می شود که نشانه هایی از بریدگی روی آن ها وجود داشت و به 3.4 میلیون سال پیش در اتیوپی برمی گشتند. در مورد اینکه آیا این موضوع نشان دهنده سلاخی شان برای مصرف گوشت است، اختلاف نظر وجود دارد. مصرف گوشت می تواند به افزایش قامت فیزیکی، کاهش اندازه دل و روده، پیچیدگی اجتماعی و استفاده از ابزار در میان انسان‌تباران کمک کرده باشد.