منطقه دوتونبوری (اوساکا)
منطقه تفریحی «دوتونبوری» (Dotonbori) معروف ترین مقصد گردشگری شهر اوساکاست. این ناحیه به چراغ های نئون، تابلوهای تبلیغاتی فراوان و تنوع بسیار بالای رستوران ها و بارهای خود معروف است. دوتونبوری هم به کانال و هم به خیابان دوتونبوری اشاره دارد که مورد دوم در موازای کرانه جنوبی کانال امتداد پیدا کرده. این منطقه تفریحی یکی از رنگارنگ ترین نواحی اوساکاست و بازدید از آن به تمام گردشگران تور ژاپن توصیه می شود.
تاریخچه
تاریخچه این منطقه به سال 1612 برمی گردد که در آن تاجری به نام «یاسوی دوتون» (Yasui Doton) تمام سرمایه شخصی خود را در یک پروژه توسعه محلی جاه طلبانه سرمایه گذاری کرد. برنامه دوتون این بود تا «رود اومزو» (Umezu River) را طوری تغییر مسیر و توسعه دهد که به آبراه جدیدی تبدیل شود و شبکه کانال های محلی را به «رودخانه کیزو» (Kizu River) متصل کند. متاسفانه جنگ پروژه او را متوقف کرد و این بازرگان در حین محاصره اوساکا در سال 1615 خودش را کشت. در همان سال خویشاوندان دوتون تصمیم گرفتند تا به یاد او پروژه اش را به اتمام برسانند و کانال جدید دوتونبوری یا کانال دوتون نام گرفت.
این کانال جدید باعث رونق تجاری منطقه شد و از سال 1626 با ورود شرکت های تئاتر به کرانه جنوبی آن، دوتونبوری در زمینه سرگرمی هم حرف های زیادی برای زدن داشته است. در عین حال، کرانه شمالی کانال هم به لطف رستوران ها و چایخانه های خود رشد کرد چون این اماکن غذا و نوشیدنی علاقه مندان به تئاتری را تامین می کردند که از سالن های تئاتر خارج می شدند. امروزه فرهنگ تئاتر دوتونبوری به غنای گذشته نیست. همه تئاترهای آن به جز «شوچیکوزا» (Shochikuza) در طول بمباران های جنگ جهانی دوم نابود شدند. اما همچنان باشگاه های کمدی کوچکی در این ناحیه مشغول فعالیت هستند و شوچیکوزا هم همچنان از نمایش های کابوکی، اپرا و نمایش های مدرن و موزیکال میزبانی می کند. این نزول فرهنگ تئاتر به همراه درخشش فرهنگ غذایی دوتونبوری رخ داد و امروزه این منطقه با رستوران ها، غرفه های غذای خیابانی و بارهای فوق العاده خود شناخته می شود.
فرهنگ غذایی
علاقه مردم اوساکا به غذا را می توان در عبارت kuidaore خلاصه کرد که به این شکل ترجمه می شود: «آنقدر غذا بخور که ورشکست شوی». برای گذراندن چنین تجربه غذایی در اوساکا باید به دوتونبوری مراجعه کرد. یکی از معروف ترین رستوران های این ناحیه، Hariju است که از سال 1948 شابوشابوی ژاپنی لذیذی را به مشتریانش سرو می کند. رستوران Zubora-ya در درست کردن ماهی فوگو و بادکنک ماهی تخصص دارد. Kukuru یک فروشگاه دامپلینگ هشت پای تاکویاکی است. رستوران Kushikatsu Daruma از سال 1929 کباب گوشت، ماهی و سبزیجات خوشمزه خود را ارائه می دهد. درنهایت باید به رستوران خرچنگ بسیار محبوب Kani Douraku اشاره کنیم که با خرچنگ متحرک بزرگ بالای درب ورودش شناخته می شود. البته در صورت تمایل به غذا خوردن در رستوران آخر بهتر است که از قبل جای خود را رزرو کنید چون در غیر این صورت ممکن است تا 3 ساعت در صف رستوران منتظر بمانید.
گلیکو من
پیشتر به تابلوها و بیلبوردهای چشمگیر دوتونبوری اشاره کردیم که همگی سعی در جلب توجه رهگذران دارند. اما یکی از این این بیلبوردها به نام «گلیکو من» (Glico Man) یا مرد دونده گلیکو در بالای «پل ابیسوباشی» (Ebisubashi Bridge) با بقیه فرق دارد. این تبلیغ شکلات گلیکو با 20 متر ارتفاع و 10 متر عرض مرد دونده ای را روی یک مسیر دو و میدانی آبی رنگ نشان می دهد که دست های خود را به نشانه پیروزی بالا برده. این در حقیقت ششمین نسخه این تابلو است که آخرین بار در سال 2014 با نورپردازی LED قرارداد نمایش آن تمدید شد. اولین تابلوی گلیکو در سال 1935 در اینجا نصب شد و طولی نکشید تا به یکی از محبوب ترین بناهای شهر اوسکا در ناحیه مینامی تبدیل شود. مرد دونده گلیکو و پل زیر آن مرکز توجهات در دوتونبوری هستند. گردشگران اغلب اینجا را برای عکس انداختن انتخاب می کنند و در زمان پیروزی تیم های ورزشی محلی در اینجا می توان شاهد جشن و خوشحالی مردم بود.
دسترسی
منطقه تفریحی دوتونبوری معمولا به ناحیه میان پل های «دایکوکوباشی» (Daikokubashi) و «نیپونباشی» (Nippombashi) روی کانال دوتونبوری اشاره دارد که بخش اصلی آن را در پل ابیسوباشی شاهد هستیم. از لحاظ جغرافیایی دوتونبوری در مینامی یا منطقه جنوبی اوساکا واقع است و از طریق ایستگاه قطار نامبا به راحتی در دسترس می باشد. البته از این ایستگاه ظرف 4 دقیقه با پای پیاده می توان به دوتونبوری رسید.