«آنگه پوستکوگلو»، سرمربی تاتنهام هاتسپر، تنها یک ماموریت داشت. آینده این مربی مشخص نبود، اما او فرصتی را بدست آورده بود که برای مربیان این باشگاه به ندرت پیش می آید. از آخرین قهرمانی تاتنهام در هر جامی 17 سال می گذشت؛ این تیم آخرین بار در فصل 2007-2008 قهرمان جام حذفی انگلیس شده بود. مربیان بزرگی چون «مائوریسیو پوچتینو» و «ژوزه مورینیو» موفق به کسب افتخار برای تاتنهام نشده بودند، اما پوستکوگلو قصه دیگری را در سر داشت.

در فینال تماما انگلیسی لیگ اروپای 2025 در ورزشگاه «سن ماس» اتلتیک بیلبائو، دو تیم منچستر یونایتد و تاتنهام هاتسپر در شرایطی به مصاف یکدیگر رفتند که این دو تیم در فصل جاری لیگ جزیره، در حالی که تنها یک بازی از این فصل باقی مانده، به ترتیب در رتبه های شانزدهم و هفدهم قرار دارند. به دلیل نتایج ضعیف هر دوی این تیم ها در این فصل، تنها شانس حضور این دو تیم در رقابت های اروپایی، قهرمانی در لیگ اروپا و صعود به لیگ قهرمانان اروپا بود. اما تیم بازنده پس از این فصل ناامیدکننده، فرصت های محدودتری را برای افتخارآفرینی در سال بعد خواهد داشت.

هر دو تیم بازی را محتاطانه شروع کردند و به نظر می آمد که نیمه اول با تساوی 0-0 به پایان برسد، اما «برنان جانسون» روی اشتباه مرگبار «لوک شاو» و کمی شانس تاتنهام هاتسپر را در دقیقه 42 پیش انداخت و تنها گل این بازی را به ثمر رساند. در نیمه دوم تاتنهام عقب کشید و اجازه نفوذ و ایجاد موقعیت را از بازیکنان تکنیکی یونایتد مثل «آماد دیالو»، «برونو فرناندز» و در ادامه «الخاندرو گارناچو» به خوبی گرفت. یکی از تنها فرصت های جدی منچستر روی اشتباه دروازه بان تاتنهام در دفع توپ در دقیقه 68 رخ داد، اما ضربه سر «راسموس هویلوند» قبل از عبور از خط دروازه توسط مدافع تاتنهام، «میکی فن ده فن»، با یک ضربه آکروباتیک دفع شد. درنهایت این تیم لندنی بود که مانع از اضافه شدن یک جام دیگر به کلکسیون افتخارات شیاطین سرخ شد تا آینده سرمربی این تیم، «روبن آموریم»، در هاله ای از ابهام باقی بماند.

 

آوای بورالان